اول شوال 1434 قمری، هشتمین عید فطری است که آقای کاظمینی بروجردی در زندان
حکومت
دینی به اسارت رفته، گرچه دهشتناک و مرگ بار است این هشت رمضان متوالی درزندان های
قرون وسطایی ولایت فقیه ولی نورافکنی گسترده ای بر تاریکی های زمان است که
در پرتو آن، چهره واقعی دجالیتی که با تمام قوا بر حقانیت تاخته بود رسوا گردید.
هفت سال پیش در چنین روزهایی هفته
های اول حبس او بود، بازجوها به سلول انفرادی بروجردی حمله می کردند به
اتهام اینکه او می خواست دیانت جامعه را از زندان ولی فقیه آزاد نماید زیر
مشت و لگد قرار می دادند! این بازجوها که از مراجع تقلید دولتی و درباری مجوز
شکنجه کردن زندانیان سیاسی در دست داشتند در حین شکنجه و آزارهای روحی وجسمی به
او می گفتند: تو آبروی نظام را بردی، تو می خواستی به بهانه نماز عید فطر مردم را
به خیابان آزادی بکشانی". آنها که عصبانی
و وحشت زده، غوطه ور در منجلاب تعصب بودند، نعره می زدند: "آن چه
نماز فطری بود که می خواستی با تبلیغات ماهواره ها برگزار کنی؟!
ولی براستی این همه خشونت و کینه برای چیست؟