خدمت رهبر انقلاب اسلامی و مرجع اسلام سیاسی و
پیشوای مذهب حکومتی، جناب آقای خامنه ای،
السلام علی من التبع الهدی
این هشتمین نامه ای است که در طول هشت سال
اسارتم در دستان ولایت مطلقه فقیه، برایتان ارسال می کنم و عرض حال این فرزند رسول
الله و جامعه گرفتاران و رنجوران و زمین خوردگان عدالت جمهوری اسلامی ایران را
بیان می نمایم.
غیرممکن است که از حال و روز این رعیت مفلوک و
مظلوم و ممنوع الحق بی خبر باشید زیرا هر حاکمی به وسیله ضد اطلاعات خود، از اخبار
و احوال و اسرار کشورش مطلع است و مدیریت خویش را بر اساس مصالح عامه اعمال می
سازد با وضعیتی که محسوس می باشد، بعید می دانم که در جریان آمار و ارقام واقعی
مملکت قرار بگیرید، هر کس که سخنرانی شما را در تلویزیون دولتی می بیند، بسی متعجب
می شود که به گونه ای حرف می زنید که انگار در این مرز و بوم زندگی نمی کنید و سری
در حساب و کتاب ها ندارید. چنان جنون داخلی را در برابر تحریمها، ریلکس خواندید که
همه ممالک، آرزو کردند که ای کاش جای ما بودند!